Seven days in Tibet

Tashi Delek!

Toen we begonnen aan dit verhaal wisten we al dat het moeilijk was om het samen te vatten. Er is in zeven dagen namelijk heel veel gebeurd en we hebben heel veel gezien. We hebben al onze moed en energie bij elkaar geraapt om dit verslag te typen en het is uiteindelijk daarom best een lang verhaal geworden. We hope you’re ready 🙂

De 36 uur durende treinrit, waar we zo tegenop zagen, was er eentje die niet te vergelijken was met onze eerste lange, helse treinrit richting Zhangjiajie. We zaten nu in een coupé met een hele lieve, Tibetaanse familie die ons continue fruit voerden en erg rustig waren. Zelfs het vierjarige zoontje! Daarnaast waren ze vastbesloten om ons goed en wel in Tibet te krijgen, dus werden we tijdens de overstap door hen door het station geleid en zorgden zij ervoor dat we in de juiste coupé (weer samen met hen gelukkig) terecht kwamen. En dat zonder een woord Engels te spreken! Tijdens de treinrit gingen we van Chengdu op 500m hoogte naar Lhasa op 3600m hoogte in een treinrit die de hoogste ter wereld wordt genoemd. De uitzichten waren heel erg mooi en toen we wakker werden hadden we allebei nog geen last van de hoogte (mede door de goede zorgen van de familie). Al met al kon het een stuk erger dus en kwamen we redelijk uitgerust aan in Lhasa.

In Lhasa aangekomen, was het eerste beeld niet meteen het authentieke Tibetaanse waar we zo naar uitkeken, maar eerder (weer) het communistische, superieure China. Zodra je het station uitloopt, zie je veel bewapende Chinese militairen, overal de Chinese vlag en op bijna elk gebouw een groot billboard met de Chinese superiors (waaronder Mao uiteraard). Begin je toch ineens te twijfelen of Tibet wel zo mooi is.. We werden opgehaald door onze tourgids (zonder mag je Tibet niet in als buitenlander) en na een paar minuten zeiden we subtiel dat de Chinese vlag hier toch wel erg veel hangt. Dit hoefden we geen twee keer te zeggen, want de tourgids ging er vol op in. Ze vertelde dat de Tibetanen zwaar onderdrukt worden en dat het voor iedereen verplicht is om een Chinese vlag te hebben hangen. China lijkt de Tibetaanse cultuur kapot te willen maken door veel Chinezen naar Tibet te sturen en de ‘prachtige’ communistische architectuur over te brengen. Later bleek dat inderdaad op elk gebouw, monument of toeristisch punt in geheel Tibet de Chinese vlag is geplant. Dat de tourgids deze mening deelt met de andere Tibetanen, bleek toen we de dag erna gingen eten met de tourgroep. Een Chinees meisje sprak ons aan omdat zij iets aan ons wilde vragen. Op dat moment kwam er een Tibetaanse man langslopen die heel hard “FUCK YOU CHINESE!” riep. Niet bepaald de gezellige, vredelievende sfeer die wij verwachtten🤓.

Naast de indruk van de stad, maakte ook de hoogte wel een indruk op ons. Lhasa ligt al best wel hoog en dat voel je! Wij kwamen de eerste dag ‘s ochtends met de trein aan en wij hebben de hele eerste dag rustig aan moeten doen in verband met hoofdpijn en lichte duizeligheid. Het voelde als een kater – niet dat wij precies weten hoe dat voelt natuurlijk.

Op de tweede dag gingen we naar twee tempels en leerden wij de tourgroep kennen. Een groep van 13 hele verschillende mensen uit allemaal verschillende delen van de wereld. In het begin was het nog een beetje aftasten, maar al snel voelde het helemaal vertrouwd en werden al snel de eerste grapjes over en weer gemaakt. In Lhasa is er gelukkig (de Chinese vlaggen even door de vingers gezien) nog wel een oud gedeelte, waar de echte Tibetanen rondliepen. Hier zagen we dat de echte Tibetanen heel vriendelijk en gastvrij zijn. Bij de tempels vertelde de gids dat we precies in de heiligste week van het Boeddhisme in Tibet waren: het was namelijk volle maan in de vierde maand op de Tibetaanse kalender. Op die dag is Boeddha zowel geboren, gestorven als enlightened. Who knew?! De tempels waren erg mooi, de wc’s waren echter van een heel ander niveau.. Een “vieze wc” heeft voor altijd een andere betekenis gekregen. We wilden nog foto’s maken van de binnenkant, maar het was te vies en te erg. Dit konden we jullie echt niet aandoen (geen dank).

De derde dag was het tijd voor het Mekka van het boeddhisme (Jokhang Monastery) en het Potala Palace waar de Dalai Lama woonde en vanuit regeerde voordat hij naar India vluchtte. Voor het Potala Palace moet je binnen een bepaald tijdsbestek aanwezig zijn en dit is zeer streng geregeld. De gids werd al zichtbaar zenuwachtig toen hij dit vertelde. Bij de checks binnen moet je zowel je paspoort als ticket met toegangstijd tonen. Zonder kom je echt niet binnen (daar kwam de Engelse Steve uit onze tourgroep wel achter toen hij zijn paspoort vergeten was). Rob houdt al de gehele reis de kaartjes en belangrijke documenten bij de hand, omdat Ly, tsja, Ly is. Vandaag kreeg ze het vertrouwen om haar eigen ticket vast te houden. Nu is het leven met Ly nooit saai, dus zou ze nu ook Ly niet zijn als ze haar ticket niet zou verliezen. Een uur lang panieken, stressen, naar de security lopen, checken of het kaartje daar was achtergelaten en huilen (Hint: het was weer niet Rob) vond Ly het kaartje uiteindelijk terug op de ongelooflijke plek (waar je het nooooit zou verwachten) namelijk: haar linker broekzak…

Na drie dagen Lhasa was het tijd voor into the wild! Dit betekende vooral heel erg veel rijden met af en toe een stop op een uitzichtpunt. Op Ly maakte de weg niet zoveel indruk: zij heeft ongeveer 95% van de tijd geslapen (verrassend). Arme Nederlandse Ben (Bert voor intimi) werd echter steeds witter bij het zien van de diepe kliffen waar onze buschauffeur al bellend nog even nonchalant een vrachtwagen in een haarspeldbocht inhaalde. Uiteindelijk hebben we het allemaal overleefd en konden we heelhuids bier drinken in Shigatse (na nogmaals een andere tempel bezocht te hebben, die gek genoeg toch minder indruk maakte na alle andere tempels).

De vijfde dag was het tijd voor een van de hoogste (letterlijk) (HAHA KUTGRAP) noteringen op onze bucketlist: Mt Everest Base Camp! 🙌🏻 Deze ligt op 5200 meter hoogte. De gids gaf het al aan toen we aan kwamen rijden: wij als tourgroep hadden hele goede karma en daarom hadden we veel geluk. Er was weinig bewolking en we hadden zowel een heldere zonsondergang als -opgang. We sliepen in een tent met een echte Tibetaanse familie die ‘s avonds voor ons kookten en ons vooral de hele tijd heel vriendelijk toelachten. Dit was absoluut het hoogtepunt van de tour! Dat Ly een beetje zuurstoftekort had en Rob omgeving Base Camp vooral als natuurtoilet heeft gebruikt en daarmee het Base Camp een meter hoger heeft gemaakt, mocht de pret niet drukken.

De zesde dag vertrokken we richting Gyirong, een grensstad met Nepal. Naast weer ontzettend mooie landschappen, kon het natuurlijk niet anders dan dat het busje pannen kreeg met de versnellingsbak (we hadden toch minder goede karma dan aangenomen werd door de gids blijkbaar). In the middle of nowhere, net voor een bergpas met stijle afgronden besloot het busje versnelling 3 tot en met 6 niet meer te pakken. Klasse! Gelukkig stopten er direct een paar auto’s met vriendelijke Tibetanen om te helpen met repareren. Na een uurtje sleutelen (waarin arme Ben witter en witter werd) leek het busje gemaakt en werden de voorbijgangers vriendelijk bedankt. Dat een van de voorbijgangers een vrouw was die met autosleutels uitgebreid haar oren aan het uitpulken was om de sleutels daarna weer terug aan onze chauffeur te geven, vergaten we maar even voor het gemak. De dag eindigde in een hotel waar elke 15 minuten de stroom uitviel, waardoor we romantisch bij kaarslicht bier aan het drinken waren.

De laatste dag gingen we om 09.30 de grens over naar Nepal. Van het strak georganiseerde China met gladde wegen en ontelbaar veel douane checks naar het chaotische Nepal waar de mensen je zowaar met een glimlach ontvangen. Het was en is nog steeds een heerlijk verschil met de afgelopen weken. We kijken met een gemengd gevoel op de tour terug. Het landschap en de Tibetaanse bevolking zijn geweldig en maken veel indruk. De duidelijke Chinese hand in het land maakt het echter wel een stuk meer beladen. Als we de Chinezen nog niet zat waren geweest na onze weken in China, dan was dit nu wel gebeurd 🤓. Inmiddels zitten we in Kathmandu in fulltime relax mode en weten we niet eens waar we volgende week zitten 😃. Wat een luxe!

E4504FC5-E14A-47AA-9B55-2659069B6154
Lekker knus in de trein
2EED83FB-7FD0-4B49-8936-E7012D99FD25
Waar zuurstof aanwezig was voor de mensen die het nodig hadden
38347A26-D3A1-481E-89E3-0FFF8289AD84
Één van de hoofdstraten in Lhasa
BF90E088-3DA0-4CB8-BD0D-9ED597931210
Tempel bezoeken met uitzicht over Lhasa

C893D891-80C7-4612-86F4-83BA28D3D638

046D4458-4038-456D-B020-90CFFA09BD7A

B1C49FE5-76D3-4FD3-BE27-3983D0045A19
Omdat het heilige week was in Tibet waren er extra veel mensen buiten de tempels aan het bidden

AD9C2C98-E073-4794-8801-200F7D96FE45

6C1775EB-22D3-4786-8752-2D05E4A9EA2D
Monniken die aan het filosoferen zijn (wat dus helemaal niet zo stil en vreedzaam gaat als verwacht: hier kwam me toch een partij kabaal vanaf)
86A853D0-FBD2-4E89-A9B7-364CEFD58A43
Potala Palace
CCFD9171-5816-4DC2-A836-96594BB98F5F
Ahgossie
3C63B1F8-42C7-4A03-9769-81C708569BAD
Typische straat in Tibet. Special note: let op de Chinese vlaggen op de daken..
062FAA67-21E6-4D6C-97BA-5C7C64C9196F
Één van de heilige meren in Tibet. De gids vertelde dat je (omdat het heilig is) je niet in het meer mag zwemmen, je niet erin mag wassen en er geen afval in mag gooien. En wie zien we er vervolgens volgas in pissen? Juist ja: een (kut)Chinees..
D5E70A30-6EEC-4479-94D5-0703343628FD
Ook hier is natuuuuuurlijk de Chinese vlag aanwezig
14F312CA-3E68-42C6-A2C5-DD1564EF35AC
Onze helden: stiekem appelpitjes naar de politie gooien

6023488E-FF36-41B2-B94D-F042B70D91935C85C84C-2DDF-4978-A0EF-26559F495725

9CED979C-05D3-4C65-96C6-99B7F533E8C4
Op weg naar Base Camp!
221976C8-AB2A-42B0-AB3C-CDAEFE537D02
Eerste zicht op de Mount Everest (ernaar wijzen bleek moeilijker dan gedacht)
686FF1C9-DB34-47E1-9928-A3A56ED11AC3
Ben je wel een echte toerist als je geen slechte, net niet gelukte foto hebt?

6BB0E58C-2C88-4579-87F3-738F3D267D8F

A564B1AF-6C93-4669-A8C7-90E831FEB48E
GROEPSFOTO! (Bonuspunten voor diegene die kunnen aanwijzen waar Rob en Ly staan)

80307D6B-7070-408C-8282-25685FE92B64

AF6A7F6A-132A-433A-ABE1-63E0C0DB95C5
Zonsondergang bij de Mount Everest…
18E488D0-28E0-4D7F-ABB2-21040FE3727C
… Al kreeg Ly die niet mee, omdat ze aan het zuurstof moest (en zoals je kan zien droeg ze haar lot als een ware koningin)
2FDA5445-5C26-4967-963E-FF61F8210C31
Familie waar we bij sliepen

E8EAD6E1-BFD3-400A-A60E-86C7BE666ED8

7C8EE9AB-69E4-4047-9C2F-A4A7A0E6BD52
Familie die vlakbij de Everest woont. Ze vroegen of we de foto uit onze camera konden trekken en aan hen konden geven.
4765F27B-EE7D-4FB7-8391-0CA750D4F00F
De ene dag op het uitkijkpunt over de Himalaya..
59E1A4B7-26D3-4337-AAC9-DAA1B5806CF8
.. Volgende dag op hetzelfde uitkijkpunt (met nu zicht over de Everest!)

F995A442-B604-443A-8A09-40300049CA43

6 thoughts on “Seven days in Tibet

  1. Hahah, het wordt zoals altijd zo heerlijk beschreven, zodat je het idee hebt dat je erbij bent..
    nu rest me alleen nog 1 vraag: waarom dan toch het aandurven dat Ly haar eigen kaartje vast heeft voor +- een uur, en niet gewoon een paar seconden van tevoren? Maar goeoeoeooed, al doende leert men 😉

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s